FANDOM


Ankalagon to pieśń autorstwa Eocwen osadzona w Śródziemiu J. R. R. Tolkiena.

Tekst Edytuj

1. Armia Valarów u bram Angbandu
Północ zasnuł bitwy kurz
Choć już wygasł ogień Balrogów,
Inny żar tlił się wśród wzgórz.

Ref.: Ankalagon, szum czarnych skrzydeł,
czarniejszych niż cień
Ankalagon, ogień jaśniejszy niż
blask słońca w dzień.

2. Z czarnej otchłani, gdzie noc głęboka
Melkor przyzwał nowy mrok
Z rykiem burzy rozbłysnął płomień,
Gdy niebo przesłonił smok.

3. Wiedzie za sobą dzieci ogniste,
Siejąc grozę, w zgliszczach zgon
Topią się jak z wosku pancerze
W piersi zanurza się szpon.

4. Na horyzoncie gwiazda rozbłysła
W blasku okręt niebo pruł
Zanim słońce nad Ardą wzeszło,
Ugodzon, gad runął w dół.

5. Runęły wieże Thangorodrimu
Stopił się na lawę głaz
Wydał jaszczur ostatnie tchnienie
Świat zalał ogniem i zgasł.

6. Choć dawno ucichł zgiełk i śpiew stali,
Lądy skryła morska toń,
Inne smoki świat przemierzały,
Żaden z nich nie był jak on.